Janice: Ludzie narzekający na pogodę wiedzą, że to niczego nie zmieni – w ten sposób znajdują po prostu ujście dla swoich negatywnych emocji.
Takie wyrzucanie z siebie frustracji ma wielu zwolenników, ale trzeba pamiętać, że to, co mówimy, ma wpływ na nasze samopoczucie.
Jeśli ciągle powtarzasz, że jesteś nieszczęśliwy, w końcu zaczynasz wierzyć, że tak naprawdę jest.

Nie ma takiego czegoś jak zła pogoda. Są tylko różne rodzaj dobrej pogody.
John Ruskin

Często nie doceniamy tego co mamy za darmo.

Janice: Moje pragnienie życia z wdzięcznością pojawiło się w sylwestra kilka minut przed północą.

Pamiętaj, że to, co masz, było kiedyś tym, na co miałeś nadzieję.
Epikur

Janice: Kiedy doceniamy to, co mamy, czujemy się bardziej usatysfakcjonowani i mniej nieszczęśliwi. Wdzięczność nie może przeszkadzać w rozwiązywaniu problemów.

Jeśli próbujesz zwiększyć poziom wdzięczności, skłaniaj się ku “konsumpcji doświadczeń”.  
Profesor T. Gilovich 

Janice: Jedną z zalet doświadczeń jest to, że łączą nas one z innymi ludźmi w sposób, w jaki dobra materialne raczej tego nie robią.
Musimy być ostrożni, żeby nie uzależnić się od doznań, czyli coraz więcej chcieć i coraz mniej doceniać.

Profesor Kahneman stwierdził, że końcowe chwile danego przeżycia mają nadmierny wpływ na naszą pamięć ogólną. Odkrył również, że na jaźń pamiętającą nie ma wpływu czas trwania zdarzenia. Liczy się tylko jego intensywność, a dokładniej mówiąc, punkty skrajne (szczytowe i najniższe).
Na przykład kilka krótkich wycieczek w ciągu roku prawdopodobnie zapewni nam bardziej szczytowe doświadczenia – i pełne wdzięczności wspomnienia – niż jeden długi, lecz niczym niewyróżniający się urlop.

Janice: Około 760 milionów ludzi na naszej planecie nie ma dostępu do czystej wody. Wdzięczność polega na docenianiu teraźniejszości, a nie zamartwianiu się o następny krok. 

Dążymy do osiągania wspaniałych rzeczy, a kiedy już je zdobędziemy, stwierdzamy, że nie dają nam wielkiej radości. To negatywna strona przyzwyczajenia.
Profesor T. Gilovich

Ankieta przeprowadzona przez Janice, w której znajdziemy informacje, że jedynie 7% ludzi regularnie dziękuje swoim szefom, a 10% kolegom z w pracy.
Jednak, 81% ankietowanych zadeklarowałoby, że pracowałoby ciężej dla wdzięcznego szefa.
70% czułoby się lepiej, gdyby otrzymywało podziękowania od szefa.
96% osób zgodziło się ze stwierdzeniem, że szef, który potrafi dziękować, szybciej osiągnie sukces, gdyż pracownicy będą go popierać.

Profesor Adam Grant: Poczucie wdzięczności jest jednym z najbardziej istotnych i trwałych czynników, które motywują nas w życiu zawodowym. Czynniki zewnętrzne często nie mają większego znaczenia: podwyżka wydaje się czymś, co ci się po prostu należy, premię wydasz, a nowy tytuł przestanie się wydawać ważny, gdy już go uzyskasz. A poczucie, że inni ludzie doceniają to, co robisz, zostanie z tobą na dłużej.

Artykuł Część 2 – Sprawdź czy masz niedobór witaminy W pochodzi z serwisu .

Nie jestem w stanie zmienić tego, co się stało, ale za to mogę zmienić sposób myślenia i to sprawia mi wielką przyjemność.
Janice Kaplan

Podobnie jak my wszyscy człowiek jest tak bardzo skupiony na tym, czego chce, że zapomina się cieszyć z tego, co ma.

Janice: Moje pragnienie życia z wdzięcznością pojawiło się w sylwestra kilka minut przed północą.

Bądźmy wdzięczni ludziom, którzy czynią nas szczęśliwymi. Oni są uroczymi ogrodnikami, dzięki którym nasze dusze rozkwitają.
Marcel Proust

Janice: Często skupiałam się na negatywnych aspektach życia, zamiast cieszyć się jego przyjemnościami. 
To nie okoliczności miały znaczenie, ale to, jak na nie zareaguję. 

Często nie wiemy, co mamy, dopóki tego nie stracimy. 
Joni Mitchell

Janice: Nie będę czekać, by potem opłakiwać to, co straciłam.
Będę doceniać to, co mam. Postanowiłam, że spędzę ten rok, dostrzegając wyłącznie promienie słońca zamiast chmur.

Badania finansowane przez Fundację Templetona: Z analizy wynika, że 94% Amerykanów uważa, że ludzie, którzy są wdzięczni, są też bardziej spełnieni i prowadzą bogatsze życie. Jednak mniej niż połowa badanych oświadczyła, że regularnie okazuje wdzięczność.

Janice: Wdzięczność nie zależy od konkretnych wydarzeń, jest długotrwała i odporna na zmiany oraz przeciwności losu. Wymaga aktywnego zaangażowania emocjonalnego – nie można być pasywnie wdzięcznym, trzeba czuć, doświadczać emocji. Dlatego właśnie wdzięczność buduje wewnętrzne bogactwo, które utrzymuje się zarówno w trudnych chwilach, jak i w tych przyjemnych. 

Gdy osiągniesz jeden cel, pojawia się następny. Wdzięczność wymaga zupełnie innego podejścia – delektujesz się chwilą i nie martwisz o następny krok. Ludzie, którzy wieczorem (może być tylko kilka razy w tygodniu) zapisują trzy rzeczy, za które są wdzięczni, poprawiają sobie samopoczucie i obniżają ryzyko depresji. Prowadzenie dziennika wdzięczności może nawet znacząco poprawić jakość snu.

Doktor Robert Emmons z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis: Wdzięczni ludzie potrafią przeramować to, co im się przydarza. Nie koncertują się na tym, czego im brakuje, pamiętają o tym, by widzieć dobro w tym, co mają.

W rzeczy samej, nic nie jest złem ani dobrem samo przez się, tylko nasza myśl czyni to i owo takim. 
Szekspir

Prawdziwie odkrywcza podróż nie polega na poszukiwaniu nowych lądów, lecz na nowym spojrzeniu. 
Marcel Proust

Janice: Ciesz się chwilą, bo nigdy nie wiesz, kiedy Twoje życie rozsypie się w drobny mak. 

Jiddu Krishnamurti: Czasem trzeba całkowicie oderwać się od swoich doświadczeń, spojrzeć na nie od nowa i nie zachowywać się automatycznie jak robot. Wtedy wpuszczamy świeży powiew do naszych umysłów. 

Janice: Konkretne zdarzenia rzadko są tak istotne jak perspektywa, z której na nie patrzymy.

Mamy tylko jedno życie i nie możemy go porównać z poprzednimi wcieleniami ani skorygować następnych… Przeżywamy wszystko po raz pierwszy, bez przygotowania, jak aktor, który gra bez próby. 
Milan Kundera

Artykuł Sprawdź czy masz niedobór witaminy W pochodzi z serwisu .

Jeśli chcesz się przekonać, czym naprawdę jest dla Ciebie dana rzecz, zwróć uwagę na to, jakie budzi w Tobie emocje.

Tak napisał N. D. Walsch.
Jednak Volker Busch zauważył również, że

Nieuporządkowane myśli i emocje są zdolne do wywołania w nas uczucia niepokoju.
Przesłaniają nam widok i nie pozwalają dostrzec tego, co istotne.
Czasami przecież widzimy drzewa, a nie widzimy lasu.

Co zatem uczynić, aby nasze myśli i wspomniane emocje były bardziej uporządkowane?

Przede wszystkim Drogi Słuchaczu, warto zacząć
witać emocje,
doświadczać,
obserwować,
pozwolić im gościć w naszym życiu!

Jednocześnie pamiętając, że życie ma wiele barw.

Tydzień.
Wydaje się, że to tylko 7 dni.
168 godzin, a tam mnóstwo codziennych spraw.

Mój tydzień zaczął się ślubem Przyjaciela, a zakończył pogrzebem kolegi z, którym pracowałem.
Emocjonalny roller coaster.

Począwszy od uczuć typu:
pełen życia,
podekscytowany,
radosny,
zrelaksowany,
rozbawiony,
zainspirowany,

Skończywszy na uczuciach takich jak:
rozczarowany,
zasmucony,
zszokowany,
przygaszony.

A w tym wszystkim mocno zamyślony.

Bardzo lubię i polecam podejście wywodzące się ze stoicyzmu – AMOR FATI – umiłowanie losu, umiłowanie rzeczywistości. Tak jest i nie może być inaczej.
Jest to ekstremalnie ważne w doświadczaniu emocji.
Niedopuszczanie ich do siebie, udawanie, w końcu Cię dogoni.

Jeśli balon nigdy nie zostanie napompowany,
nie trzeba będzie go przebijać.
Ryan Holiday

Wracając do naszego pytania: jak radzić sobie z emocjami?
Pomocna będzie empatia wobec siebie – miej dla siebie życzliwość, stawaj po swojej stronie, by z akceptacją i ciekawością poszukiwać własnych uczuć i potrzeb stojących za słowami czy działaniami.

Nie możesz dać komuś tego czego sam nie masz.

Trudna rozmowa w pracy.
Może jakaś wiadomość e-mail.
Coś nie idzie tak jak zakładałeś.
Dynamiczna wymiana zdań ze współpracownikiem, która obudziła w Tobie wiele emocji.
Zmienna sytuacja gospodarcza.
Albo też w Twoim życiu prywatnym dzieją się rzeczy, które wywołują w Tobie emocje pozbawiające Cię energii i entuzjazmu.

Przytul siebie tak jak przytulasz innych.
Zobacz, jak reaguje Twoje ciało.
Doświadczaj.

Nuda to zła roślina.
Ale jest też przyprawą, która pomaga wiele przetrawić.
Johann Wolfgang von Goethe

Pamiętasz Drogi Słuchaczu jeden z ostatnich odcinków dotyczących Krytyki w zespole? Jeśli nie, link znajdziesz w prawym górnym roku.

To co istotne – wspomniałem tam o stosunku wiadomości zwrotnej z wydźwiękiem pozytywnym do negatywnego 3 bądź 4 do 1.

Negatywnych rzeczy słuchamy uważniej.
Dlatego miej dla siebie dużo wyrozumiałości w odczuwaniu emocji, które nie powodują uśmiechu na Twojej twarzy.

Chcę Ci jednak powiedzieć, że w przeżywaniu całej palety barw emocji będziesz miał towarzysza – będzie nim wewnętrzny krytyk.

Jeśli będziesz radosny będzie Cię stopował.
Jeśli będziesz się smucił – będzie chciał, żebyś tam został jak najdłużej.

Tak działa jego mechanizm.
Świadomość istnienia tej postaci będzie pomocna w pełnym odczuwaniu emocji.
Potraktuj go jak gościa, ale Twoich zasadach.

Celebruj zaś wszystkie momenty, w których poziom szczęścia i radości wypełnia Twoje konto emocjonalne po brzegi!
Jednak wracając do podejścia AMOR FATI, pamiętaj też, że życie składa się ze szczegółów, dlatego w doświadczaniu emocji będzie pomocne praktykowani wdzięczności!

Dlatego ja Drogi Słuchaczu, wyrażam wdzięczność za Twoje wsparcie dla mojego kanału, za to, że angażujesz swój czas, że dajesz mi swój feedback i poprzez wiadomości, które otrzymuję motywujesz do dalszego działania.

Kończąc mam dla Ciebie jeszcze jedną wskazówkę, której autorem jest Nietzsche:

Ciężką pańszczyznę pracy dziennej odrabiamy gorączkowej i bezprzytomnej, niżby to było potrzebne, by żyć…
Powszechnie panuje pośpiech, bo każdy ucieka przed sobą samym.

Nie uciekaj przed sobą.
Przed swoimi emocjami.
Celebruj.
Doświadczaj.
Obserwuj.
Ucz się.

Artykuł Jak radzić sobie z emocjami? pochodzi z serwisu .

Jeden z moich ulubionych cytatów dotyczących zaangażowania, którego autorem jest Albert Einstein:

Ktoś kto potrafi bezpiecznie prowadzić samochód całując dziewczynę,
nie wkłada w pocałunek wystarczająco dużo serca.

Natomiast Steve Sims napisał:

Wraz ze wzrostem ogólnej liczby rzeczy, którymi się zajmujesz, spada liczba tych które możesz zrobić dobrze

Jak ten cytat można rozumieć przez pryzmat innych codziennych spraw?
…iii co wspólnego ma to z tytułem dzisiejszego odcinka?

Koniecznie zostań do końca.
Dbając o Twój czas przygotowałem dla Ciebie prawdziwą esencję.

Dlaczego ogłaszam przerwę?
O co chodzi?
Czy może chcę przestać nagrywać dla Ciebie?
Nic z tych rzeczy.

Patrząc na zainteresowanie poprzednim odcinkiem związanym z toksycznymi relacjami, dzisiaj temat, który będzie bardzo pomocny, aby zapobiegać przed koniecznością leczenia.

Pamiętasz odcinek „mniej imponowania, więcej zaangażowania”?
Jeśli nie – polecam przesłuchać.

Wspomniany odcinek był inspirowany osobą Matthew McConaughey, który napisał:

Zapobiegaj przed uzdrowieniem,
halibiltuj przed re”.

Włączam laptop.
Poniedziałek 8:00.
Zapach kawy.
Poranna rutyna done.
Spacer done.

Zaczynam czytać wiadomości e-mail.
Sobota wieczór?
Niedziela?
Coś się stało?
Może to coś poważnego?
Nie – to sprawy jak każde inne.
Nic szczególnego.
Odpisywanie na maile w sobotę wieczorem, niedzielę – serio?!

To nie jest zaangażowanie.
To nie jest imponowanie.
Jeśli tak robisz – to robisz sobie krzywdę.
Weekend wolny od pracy, wieczór wolny od pracy.
Ogłaszam przerwę.

Jak pracujesz, to mają Cię szczypać oczy od komputera.
Wykonujesz swoją pracę najlepiej jak potrafisz.
Bez ściemy i udawania.
Nie oszukujesz pracodawcy.
Oszukuje siebie.
To Twoje kompetencje na tym ucierpią.
Nawet, gdy dostaniesz intratną propozycję, to albo nie wsiądziesz do tego pociągu, albo się wykoleisz….

Marek Aureliusz powiedział, że:

Szczęście sprzyja tym, którzy sami o nie dbają.
Szczęśliwy los wynika z dobrze dostrojonej duszy, właściwych impulsów i słusznych czynów

Bądź obecny.
Bawisz się z dzieckiem.
Spędzasz czas z żoną.
Jesteś na wakacjach z chłopakiem?

Jacek Walkiewicz powiedział, że:

To co dajemy innym – dajemy też sobie

Co dajesz innym, gdy mimo przerwy od pracy, ciałem jesteś w jednym miejscu, a umysłem w innym…

Rozumiem!
Są momenty, kiedy jest jakiś projekt.
Masz odpowiedzialne stanowisko.
Informacja dla najbliższych.
Otwarta komunikacja.
Może masz własny biznes i w tym momencie domykasz dużą sprzedaż.
Rozumiem!
Ale do cholery nie jest przez 10 lat!
To jest tylko wymówka!

Rafał Mazur powiedział:

Albo robisz wyniki,
Albo wymówki

Artykuł Ogłaszam przerwę pochodzi z serwisu .

Przygotowując się do tego nagrania, nie mogłem oderwać się od materiałów.
Jedna myśl była przeze mnie wpisywana na mapę, którą się posługuję, aby zachować sensowny układ tego nagrania, po czym druga już się pojawiała dając mi do zrozumieniu, że o tym też powinienem wspomnieć.
Dzisiejszy temat jest dla mnie dużą inspiracją, natomiast najpierw zbudujmy do niego pewne tło.

à propos samej mapy…

Każdy z nas ma swoją.
Swoją mapę.
Są nią doświadczenia, historie, chwile radości, cierpienia, potrzeby, osobowość.
Spotykając drugiego człowieka warto mieć tego świadomość.

To, czego szukasz, jest w miejscu, do którego nie chcesz zaglądać
Sebastian Kotów

James Clear w swoim tygodniowym newsletterze napisał:

Trudna droga rzadko jest trudniejsza pod względem codziennego wysiłku, ale często jest trudniejsza psychologicznie.
Wymaga:
myślenia długoterminowego,
usunięcia ograniczających przekonań,
unikania pokusy statusu i akceptacji,
zaufania, że małe rzeczy doprowadzą do tych wielkich

Kontynuując tematykę związaną z relacjami, ze współpracą, szczególnie w zespole, gdzie liczba nieporozumień rośnie wprost proporcjonalnie do ilości osób, które kierują się swoim celem, a niekoniecznie celem zespołu.

Skoro jesteśmy już przy celach, to rolą lidera jest komunikacja celu zespołowi w podejmowanym projekcie, działaniach, współpracy.
W przeciwnym razie mimo zespołu, każdy ciągnie wózek z obowiązkami w przeciwnym kierunku.
To dotyczy każdej relacji Drogi Słuchaczu!

Autor książki Droga Rzadziej Przemierzana w swojej publikacji napisał, że:

Ludzie kłamią po to, żeby uniknąć bólu krytyki i jego konsekwencji

• Postępowanie z konfliktem.
  • Konflikt to coś naturalnego.
  • Bądź obiektywny i dobrze poinformowany
  • Bądź kreatywny w poszukiwaniu rozwiązań.
  • Bądź krytyczny wobec siebie i własnego postępowania, jednak znaj swoją wartość, abyś nie przyjął roli ofiary – to nie pomoże.
  • Staraj się zrozumieć drugą stronę i na czym jej zależy – SZCZERZE!
  • Pozostaw możliwość drugiej stronie na posiadanie własnego zdania.

Sens cierpienia jest bardzo istotny.
Człowiek przestaje się wysilać w życiu, kiedy cierpienie robi się większe od sensu.
Jeżeli sens tego co robimy jest bardzo głęboki, to stać nas na bardzo wiele.
Miłosz Brzeziński

Jednak:

Nie przykładaj drabiny do nieodpowiedniej ściany

Artykuł Toksyczne relacje w zespole pochodzi z serwisu .

Aby współpraca była efektywna, stosunek krytyki z wydźwiękiem pozytywnym do wydźwięku negatywnego powinien być 3 do 1, 4 do 1.

Przegapienie okazji do komplementu jest stratą.
Jednak pamiętaj, aby były tutaj przede wszystkim szczere intencje.

Wspierając innych, wspieramy siebie

Pozwalaj ludziom rozwinąć skrzydła.
Zadawaj pytania, zamiast wydawać rozkazy.
Wystaw ludziom dobrą opinię, której będą musieli sprostać.

Krytykując innych, nie zmieniamy ich, często natomiast powodujemy trwałą urazę.

Objawy lęku przed krytyką:

• Zażenowanie.
• Brak ogłady.
• Wątła osobowość.
• Poczucie niższości.
• Ekstrawagancja.
• Brak inicjatywy.
• Brak ambicji.

Negatywnych informacji słuchamy uważniej niż pozytywnych

Artykuł Krytyka w zespole pochodzi z serwisu .

Wnioski z kilkudziesięciu lat badań Instytutu Gallupa:

W organizacji, w której osoba kierująca zespołem nie rozpoznaje mocnych stron poszczególnych pracowników, zaangażowanie jest małe i wynosi jedynie 9%.
W wykonywaną pracę maksymalny wysiłek włoży zaledwie JEDEN na 11 pracowników.

Kiedy zaś lider skupi się na mocnych stronach zespołu zaangażowanie wzrośnie do 73%.
To oznacza, że w pełni zaangażują się 3 na 4 osoby.

Czy wiesz jakie są Twoje mocne strony?
Co z nimi robisz?
Jak je wykorzystujesz?
Czy pracujesz nad nimi?
Czy z nich świadomie korzystasz?

A Jakie są Twoje słabe strony?
Czy jesteś ich w ogóle świadomy?
Czy czujesz potrzebę, aby nad nimi pracować?

Instytut Gallupa poszedł o krok dalej.
Tzw. Test Gallupa – narzędzie oceny osobowości z punktu widzenia psychologii pozytywnej.
Badanie to składa się ze 180 pytań.
W zależności od wybranej opcji, otrzymujemy na koniec raport TOP5 lub pełną wersję raportu z sekwencją 34 talentów.

Wg. Instytutu Gallupa talent to nasz naturalny wzorzec myślenia.
Dopiero inwestycja naszego czasu i energii w rozwijanie umiejętności i pogłębianie wiedzy (np. poprzez szkolenia) może go rozwinąć w mocną stronę.

Dlatego też wielu sportowców, nie bazuje tylko i wyłącznie na samym talencie.
Potrzebna jest praca.
Tak samo wygląda sytuacja u artystów, ale również i w życiu każdego z nas.

Mocna strona to natomiast zdolność stałego, ukierunkowanego, produktywnego wykonywania jakiegoś zadania.

Bo to trening dopiero czyni mistrza, a nie sam talent.

człowiek

by szanować drugiego człowieka,
sam wpierw swym zachowaniem winien wyrażać szacunek do siebie samego,
by dotrzymywać danego innym słowa,
umawia się na coś sam ze sobą i nie spocznie, dopóki dane słowo nie przerodzi się w realizację,
by kochać i dzielić się miłością,
wpierw winien umieć z serdecznością i troską przytulić siebie samego,
by zrozumieć drugiego człowieka,
pozwala by cisza, w której słyszalne są tylko własne myśli regularnie gościła w jego życiu,
by angażować czas dla innych,
sam wpierw winien zatroszczyć się o czas dla siebie,
by cieszyć się społecznym zaufaniem,
swym postępowaniem i podejmowanymi decyzjami podnosi poziom samozaufania,
by widział sens pisania tych słów,
wierzy, że po drugiej stronie przeczytać winien je…

człowiek

Dariusz Hałdys

Dariusz Hałdys, eqmacademy.com

Artykuł Mocne i słabe strony pochodzi z serwisu .

Esencjalista bohater dzisiejszego odcinka, który wie co jest dla niego ważne.
Żyje według planu, a nie poddaje się przypadkowi.
Nie realizujemy tego co byśmy chcieli, bo finalnie to tli się tylko w naszej głowie.
Mówiąc dokładniej – nie budujemy systemu, który umożliwiłby nam skupienie się na tym co jest dla nas ważne.
Później okazuje się, że chcemy nauczyć się języka, poprawić relacje z kimś bliskim, zadbać o zdrowie regularnie ćwicząc w pracy natomiast realizować terminowo i z należytą starannością zadania, jednak!
To jest bardzo ważne!
Nie mamy na to planu, który byśmy realizowali.

Łaciński rdzeń słowa „decydować” – cis lub cid znaczy dosłownie „ciąć” lub zabijać”

Mówimy tak bez namysłu na wszelakie propozycje.
Próbujemy zrobić wszystko na siłę w ostatniej chwili.
Bierzemy na siebie zbyt wiele.
Czujemy się pozbawieni kontroli.
Bo przecież wszystko jest ważne…

A jednak, żeby móc realizować swoje założenia, osoba, która kieruje się esencjalizmem:

–> ma poczucie kontroli nad sytuacją,
–> robi to co trzeba,
–> żyje według planu, a nie poddaje się przypadkowi.

Jeżeli sam nie ustalisz priorytetów w swoim życiu, ktoś inny zrobi to za Ciebie

Co jest istotą esencjalizmu?
Jest to WYBÓR!
Zdolności wyboru nie można nikomu zabrać ani też nie można jej dobrowolnie oddać – można tylko o niej zapomnieć.

Dlatego też dokonując wyboru nie możemy uważać, że wszystko jest jednakowo ważne.

Człowiek, który nie wie co jest dla niego ważne myśli, że może zrobić wszystko.
Natomiast esencjalista zastanawia się, jakiego wyboru dokonać.
Doba ma 24h.

Jeżeli masz jakąś propozycję, spotkania, nowego projektu i nie możesz powiedzieć zdecydowanie tak, należy powiedzieć zdecydowanie nie.
Odmówimy i będziemy żałowali kilka minut, albo się zgodzimy i będziemy żałowali przez kilka dni, albo i dłużej.

Dzisiaj nie wystarczy wiedzieć, czego się nie chce

Człowiek, który nie wie co jest dla niego ważne zgadza się na wszystko – nie dba o swoje zasoby / czas.
Pamiętaj, że wyraźna odmowa może być bardziej uprzejma niż niepewna lub niezobowiązująca zgoda.

Musimy się nauczyć mówić wolno TAK, a szybko NIE.
Rezygnowanie zobowiązań może być trudniejsze niż ich niepodejmowanie.
Osoba, która wie co jest dla niej ważne, wie, że ulepszanie polega na odejmowaniu…
Ustal zasady, żeby nie musieć odmawiać.

Twórz bufor na nieprzewidziane zdarzenia.
Nie planuj wszystkiego na ścisk.W dobrych czasach tworzysz rezerwy na czarną godzinę.
Każdego dnia 1% lepiej – procent składany.
Nie trzeba rzucać wszystkiego, stawać na głowie.

Czas zaplanowany na zmarnowanie, nie jest czasem zmarnowanym

Dariusz Hałdys, eqmacademy.com

Artykuł Co jest dla Ciebie ważne? pochodzi z serwisu .

Przenieśmy się na chwilę do Bawarii, gdzie w lutym 2016 roku doszło do czołowego zderzenia dwóch pociągów.

Jak się później okazało, dyżurny ruchu nie był skoncentrowany na swojej pracy, ponieważ grał w grę na smartfornie.
Z tego powodu włączył błędne sygnały, którymi kierowali się maszyniści.

Z pozoru niegroźne nieumiejętne zarządzanie koncentracją spowodowało katastrofę kolejową w wyniku, której zmarło dwanaście osób, w tym obu maszynistów pociągów.
Duża część pasażerów odniosła natomiast poważne obrażenia.
Dyżurny ruchu został skazany na karę pozbawienia wolności w wymiarze 3,5 roku za nieumyślne spowodowanie śmierci.

Konfucjusz powiedział, że:

Człowiek, który goni dwa zające, nie złapie ani jednego

Może teraz zastanawiasz się Drogi Czytelniku, skąd pomysł na dość drastyczny wstęp przypominający bardziej scenę z filmu niż z realnego życia.
Może nawet teraz chcesz przestać słuchać i przełączyć się na coś lekkiego, śmiesznego.
Jednak tym samym, jeśli chcesz zadbać o swoją koncentrację, usiądź wygodnie, skup się na słuchaniu, a ja przez najbliższe kilka minut podzielę się z Tobą wiedzą, którą możesz sprawdzić i zastosować od zaraz.

Zaburzenia koncentracji z każdym rokiem są coraz bardziej widoczne.
Przykład z katastrofą kolejową pokazuje, że tej tematyki zwyczajnie nie można bagatelizować.
Przyczyn zaburzeń jest bardzo wiele.
Stres, przemęczenie, nieodpowiednia higiena snu, czy też marnej jakości nawyki żywieniowe.
Można byłoby tu wymienić wiele powodów.

Natomiast szczególnie interesujące jest nowe zjawisko definiowane jako intensywniejsza fragmentaryzacja stylu życia i pracy.
Pierwsze brzmienie może być nieco tajemnicze, jednak problemem jest to, że wszystko co robimy, rozpada się na coraz mniejsze kawałki.

Bez przerwy przełączamy się między jakimiś czynnościami.
…i co z tego, że nawet sobie coś zaplanowaliśmy, gdy nadmierna ilość i równoczesność atakujących nas z każdej strony spraw uniemożliwia zajęcie się jedną z nich przez dłuższy czas.

Jeśli obserwujesz moją aktywność w social media, wiesz, że sporo chodzę po górach.
Wyobraź sobie teraz sytuację, że zaplanowałem trasę, obrałem cel.
Na przykład Śnieżkę w Karkonoszach, która w tym roku gości mnie szczególnie często.
Jednak, jeśli będę przełączał się z jednego procesu na drugi.
Zmieniał szlak, trasę.
W trakcie stwierdzę, że jednak idę na Śnieżne Kotły, a później może jednak nie, wybiorę się na czeską stronę Karkonoszy…
Nigdy nie dotrę do celu, ponieważ zaraz muszę iść w inną stronę.

Volker Busch napisał, że:

Jesteśmy wszędzie po trochu, ale tak naprawdę przez większość czasu nigdzie

To idealny moment, żeby powiedzieć Ci, że przełączanie się jest wyczerpujące.
Wyobrażasz sobie, ile kilometrów zrobiłbym podczas wspomnianego górskiego trekkingu, gdybym co chwilę zmieniał trasę?
Byłbym wyczerpany fizycznie, jednak i mentalnie.
Jeśli natomiast trzymałbym się zamierzonego celu, zrealizował go, wszedł na szczyt, wróciłbym do domu ze zmęczeniem fizycznym, ale i satysfakcją.

Przychodzisz do pracy.
Jest 8 rano.
Jesteś wypoczęty, w dobrym nastroju.
Zanim się obejrzysz, zaczynasz byś atakowany różnymi sprawami.
Twój dzień jest kompletnie pozbawiony planu i przeradza się w chaos.

Wieczorem przychodzisz zmęczony do domu.
Wyczerpany psychicznie.
Mentalnie, chodziłeś po górach wciąż zmieniając szlaki górskie, nigdzie finalnie nie docierając.

Dzieje się tak, ponieważ starając się, aby jednocześnie sprostać wszystkiemu, nie tylko obniża się nasza wydajność, ale również zwiększa się subiektywne poczucie stresu.

Wyobraź sobie teatr.
Teatr, który jest Twoim dniem.
Na scenie masz jednego aktora.
To Twoja sprawa, którą w pierwszej kolejności się zajmujesz.
W teatrze jest tylko jedna lampa, która może oświetlić aktora, gdy ten wypowiada swoją rolę.
Ta lampa, to Twoja koncentracja.
Gdy nasz pierwszy aktor skończy mówić, lampa przełącza się na drugiego, który właśnie dołączył.
Jednak wyobraź sobie, że na scenę dołączają kolejni aktorzy, a nasza lampa musi się przełączać, aby co chwilę oświetlać innego z nich.

To wymaga czasu.

Ponadto im więcej aktorów na scenie, tym więcej nasza lampa ma pracy.
Im większą ilością spraw starasz się jednocześnie zająć, tym więcej korzystasz ze swojej koncentracji.
W naszej lampie może finalnie spalić się żarówka.
Ty natomiast po wyczerpującym i chaotycznym dniu, wrócisz do domu zmęczony.

Niepotrzebne przerywanie pracy poprzez przełączanie się między różnymi sprawami jest czasochłonne, a do tego również tracimy dokładność w wykonywaniu swoich zadań.
Potrzebujemy od kliku, do kilkunastu minut, aby osiągnąć wydajność jaką mieliśmy w trakcie realizacji jakiegoś zdania przed jego nieplanowanym przerwaniem.

Multitasking.
To jest antybohater naszej koncentracji.
Pojęcie, które zostało zaczerpnięte z technologii informatycznej i oznacza umiejętność wykonywania kilku zadań jednocześnie.
Jednak komputery mogą w większym tempie przeanalizować i obliczyć dużo większe objętości danych niż ludzie.
Znacząco się od siebie różnimy.

A znany niemiecki informatyk Konrad Zuse już w ubiegłym wieku powiedział, że:

Niebezpieczeństwo, że komputer stanie się taki jak człowiek
nie jest tak wielkie jak niebezpieczeństwo,
że człowiek stanie się jak
komputer

Czy rzeczywiście potrafimy podzielić uwagę i koncentrować się jednocześnie na różnych zadaniach?

Po przesłuchaniu dzisiejszego odcinka weź kartkę i długopis.
Śmiało!
Mam dla Ciebie niespodziankę!
Ja byłem tym zadaniem zachwycony.

Włącz stoper i zmierz sobie czas tej czynności.
Zapisz w jak najszybszym tempie liczby od 1 do 25.
Jedna pod drugą.
Obok, na tej samej kartce, wypisz litery od A do Z, również jedna pod drugą.

Powinno Ci to zająć od 35 do 45 sekund.

Jak już wykonasz pierwszą część naszego testu, odwróć kartkę, wyzeruj stoper, włącz go ponownie.
Teraz zapisz liczby od 1 do 25 oraz litery od A do Z, ale na zmianę w jednej kolumnie.
Przykładowo, 1, poniżej A, poniżej 2, później B, itd.
Tutaj Twój wynik powinien oscylować w granicach 60 sekund.

Następnie porównaj oba czasy i liczbę popełnionych błędów.

Ciągłe przeskakiwanie między zadaniami negatywnie wpływa na upływ czasu, poziom błędów oraz naszą koncentrację.

Inny przykład.
Jedziesz samochodem.
Znana trasa do pracy.
Słuchasz tego podcastu.
Jesteś w stanie bez problemu się na nim skoncentrować.
Jeśli jednak będziesz prowadził auto w obcym mieście, w godzinach szczytu, bez nawigacji, szukasz hotelu, to z dużym prawdopodobieństwem dotrze do Ciebie tylko fragment tego co właśnie mówię.

Nie jest zatem możliwe, abyś podczas nudnego spotkania, słuchał uważnie prezentacji, a równocześnie potajemnie pod stołem szukał wakacji w Internecie używając smartfona.

Oba te zadania konkurują ze sobą.

Warto jednak wspomnieć w tym miejscu, że u niektórych osób przerywanie zadań wpływa na ich szybsze wykonanie.
Ciemną stroną jest jednak dokładność i poziom stresu, a badania pokazują, że poprzez powtarzające się przerywanie pracy mamy do czynienia z wyższym uwalnianiem kortyzolu do krwi.

No tak! Ale mówi się, że kobiety mają podzielną uwagę.
Czy faktycznie tak jest?

Według badań, jest to tylko i wyłącznie stereotyp.
Dlaczego to przeświadczenie utrzymuje się tak uporczywie?
Mimo większej świadomości, postępowych rodzin, w których pracują oboje rodzice, to przeważnie kobiety zajmują się w większości gospodarstwem domowym.

Dlatego Panie pod presją czasu, są zmuszone jednocześnie sprostać wielu zadaniom, a w codziennym życiu muszą ciągle przełączać swoją uwagę.

Jednak, czy naprawdę każde zadanie musimy wykonywać oddzielnie?

Volker Busch, który jest neurobiologiem i bada zjawiska, które niosą zagrożenia dla naszej koncentracji, przyznaje, że skuteczność jednoczesnego wykonywania różnych czynności w dużym stopniu jest związana ze stopniem trudności zadań, które ze sobą łączymy, lub z doświadczeniem, jakie mamy w związku z danymi zdaniami.


Mam dla Ciebie skuteczną sztuczkę!

Jeśli na początku próba nie przełączania się między codziennymi zadaniami będzie dla Ciebie zbyt trudna, to odczekaj przynajmniej jakiś czas, zanim przejdziesz do kolejnej czynności.
Na przykład przez kilka chwil spójrz za okno.
Nawet taka krótka chwila pozytywnie wpłynie na naszą koncentrację.

UWAGA!

Jednym z powodów, dlaczego tracimy swoje zainteresowanie wykonywaniem danej czynności, którą zaplanowaliśmy, jest wspomniany już na początku smartfon.
Urządzenie, które nas rozprasza.

Badania pokazują, że utrata naszej koncentracji w trakcie dnia roboczego, z uwagi na korzystanie ze smartfona do celów prywatnych w miejscu pracy to koszt rzędu 650 miliardów dolarów rocznie ponoszony przez pracodawców na całym świecie.
Dziennie pracownik traci minimum godzinę ze swojego czasu pracy.

Chcąc trzymać format tego podcastu Jakość Esencją Zarządzania, kończąc już, zostawię Cię Drogi Czytelniku z treningiem koncentracji jaki możesz wprowadzić u siebie.

A jest to między innymi:

• uważne czytanie książek lub długich artykułów,
• łamigłówki, które wymagają intensywnego zastanawiania się,
• gra na instrumencie muzycznym,
• oraz skupianie się na jednej rzeczy, którą się aktualnie zajmujesz.

Dariusz Hałdys, eqmacademy.com

Artykuł Problem z koncentracją pochodzi z serwisu .

Czas to nasz najbardziej niezastąpiony zasób.
Nie możemy go sobie kupić.
Możemy jedynie się starać, aby jak najmniej go marnować
Ryan Holiday

Grudzień.
Rok 2022 dobiega końca.
…i mimo, że to jeszcze nie moment na podsumowanie tego co się w tym roku wydarzyło, to jednak czuję wewnętrzną odpowiedzialność, aby wspomnieć Tobie, Drogi Słuchaczu, o delikatnie już otwartych drzwiach.
Te drzwi, to postanowienia noworoczne.

Będą one dla nas dzisiaj tylko i aż tłem dla głównego aktora, którym jest czas… a dokładniej mówiąc, paradoks czasu.

Marek Aureliusz powiedział:

Oznaką doskonałości charakteru jest spędzanie każdego dnia tak,
jakby był Twym ostatnim,
bez szaleństw, lenistwa ani udawania

Wracając do naszych postanowień noworocznych.
To bardzo pozytywne, że w ogóle je mamy.
Trzeba jednak pamiętać o ich ciemnej stronie, gdzie według badań tylko 8% z nich jest realizowanych w pełni.
Statystyka jedno, jednak nasza wiara, że tym razem będzie inaczej, to co innego.

Ciekawym zjawiskiem jest tak zwany przeze mnie komplet publiczności spotykany na siłowniach całego świata, na początku każdego roku kalendarzowego.
Natomiast kolejne miesiące pokazują dużo mniejsze zainteresowanie tymi obiektami.

Są dwa elementy tego niepowodzenia.

Pierwszy, to niedotrzymywanie sobie słowa.
Oszustwo.
Kłamstwo.
No!
To są poważne oskarżenia.

Jednak – jak inaczej nazwać, to że coś sobie samym obiecujemy,
a postępujemy inaczej?
W ten sposób, patrząc rano w lustro, widzimy po prostu kłamcę.
…i tak, jestem świadomy tego, że to nie jest łatwe.
Jednak ktoś kiedyś ładnie powiedział, że wybierając łatwą drogę będziesz miał trudne życie.
Natomiast wymagająca droga pozwala Ci z optymizmem patrzeć w kierunku dobrego życia.

Drugi element to czas.
Powtórzę.
Zasób, którego nie możemy kupić.
Jaki jest jego paradoks?
Codziennie zachowujemy się tak, jakbyśmy mieli żyć wiecznie, a jednak żyjąc w dużym tempie ze słowami „nie mam czasu” na ustach.

To właśnie jest paradoks czasu.

Bardzo często odkładamy coś na później.
Prokrastynujemy.
Zazwyczaj to, co sprawia nam trudność.
Natomiast mówi się, im trudniejsza walka, tym piękniejsze zwycięstwo.

A przecież, wspomniane przeze mnie:
postanowienia noworoczne,
rozwiązanie jakiegoś problemu, który narasta od dłuższego czasu,
czy też rozmowa z kimś bliskim, z kim nie rozmawialiśmy od lat,
sądząc, że to nie jest jeszcze dobry czas by to zrobić – są to działania dla nas wymagające.
Fakt.

Jednak Tad Witkowicz powiedział:

Jeżeli coś warto zrobić dzisiaj,
to wartość tego byłaby jeszcze większa,
gdybyś zrobił to wczoraj

Opowiem Ci historię:

Luty.
Rok 1815.
Młody, niespełna dwudziestoletni marynarz, wraca do domu po trzech miesiącach wymagającego rejsu.
Zaraz po zacumowaniu statku, nasz bohater udał się wprost do swojego starego ojca.
Uczynił to, pomimo że został zaproszony przez właściciela statku, swojego pracodawcę, na obiad.
A był to dla niego wielki zaszczyt.
Trzy długie miesiące spędzone poza domem, bezcenna krótka chwila spędzona z ojcem – paradoks czasu.

[Dygresja]
Czy pamiętasz swoje ostatnie nadgodziny w pracy, bo szef poprosił Cię o przygotowanie raportu?
Czy przypominasz sobie, że przez to nie poszedłeś z narzeczoną na obiecany koncert?
To tylko kilka godzin.
Paradoks czasu.

Wracając do naszej historii.

Spokojny o stan zdrowia starego ojca, młody marynarz, biegnie co sił w nogach do swojej ukochanej.
Nazajutrz nie tracąc czasu zakochani organizują najpierw oficjalne zaręczyny typowe dla tej epoki.
Dzięki zaangażowaniu wspomnianego już pracodawcy naszego marynarza, para może pobrać się w przyspieszonym trybie – za około półtorej godziny.

Jednak około godziny przed wyczekiwanym wydarzeniem, młody marynarz zostaje zatrzymany przez komisarza i czterech żołnierzy z uwagi na oskarżenia, które są jemu przypisywane.
Tym samym zostaje przetransportowany do więzienia, aż sprawa zostanie wyjaśniona.

Radość.
Zdziwienie.
Rozczarowanie.
Smutek.

A to wszystko sześćdziesiąt minut przed wyjątkowym wydarzeniem jakim jest ślub, którego bieg został zmieniony – paradoks czasu.

Nasz młody marynarz to Edmund, a jego ukochana to piękna Mercedes.
Bohaterowie genialnego dzieła Aleksandra Dumasa – Hrabia Monte Christo.

Opowiedziana przeze mnie historia, to jedna z wielu, która pokazuje jak niewielki wymiar czasu, może wiele zmienić w naszym życiu.

A Charles Richards przecież powiedział:

W roku jest tylko tyle dni, ile wykorzystasz

Postanowienia noworoczne?
To dziś, a nie jutro jest dniem, w którym możemy zacząć dobrze postępować.

Rozmowa poprawiająca Twoje relacje z
pracownikiem,
kolegą z pracy,
kimś bliskim?
Kiedyś?
Nie ma takiego dnia tygodnia.

Powrót do sportu,
nauka języka obcego,
zrzucenie kilku zbędnych kilogramów,
poprawa zdrowia,
a może zmiana pracy, w której od dłuższego czasu źle się czujesz?
Zawsze znajdą się powody, aby czegoś nie robić.
Bądź jednak osobą rozwiązującą problemy, a nie dodającą problemów.

Co ciekawe, drobiazgi wypełniają czas pomiędzy ważnymi sprawami,
ale ważnych spraw nie da upchnąć się między drobiazgami.

…i przypominając już wypowiedziane tutaj słowa:

Codziennie zachowujemy się tak, jakbyśmy mieli żyć wiecznie,
a jednak żyjąc w dużym tempie ze słowami
„nie mam czasu” na ustach

To właśnie jest paradoks czasu

… i o ile spacer, na który nie poszedłeś dzisiaj, jutro może być bardzo prawdopodobny, o tyle pewne działania wciąż przekładane na przyszłość bliżej Ci nieznaną, mogą okazać się niemożliwe już do zrealizowania.

Will Smith ujął to w słowach:

Życie jest jak szkoła – z jedną ważną różnicą:
w szkole odbierasz lekcję, a potem zdajesz egzamin.
Życie natomiast każe Ci zdawać egzamin,
a Twoim zadaniem jest
wyciągnięcie z niego lekcji

Ja natomiast Drogi Słuchaczu, przygotowałem ten specjalny materiał dla Ciebie, ale również i dla siebie, tak aby kolejny nasz egzamin był zdany jak najlepiej.

Dlatego kończąc naszym tłem, którym były postanowienia noworoczne.
Dla głównego aktora tego odcinka, którym był paradoks czasu.
Jeśli planujesz coś zrobić, zmienić.

UWAGA.

Nie musisz specjalnie czekać do początku nowego roku.

…i zostawię Cię z bardzo ważnym pytaniem:

Ile czasu marnujesz w ciągu dnia?

Dariusz Hałdys, eqmacademy.com

Artykuł Paradoks czasu pochodzi z serwisu .